Γεννήθηκε στις 3 Μαΐου 1887 στην Αθήνα στην περιοχή του Μεταξουργείου. Οι γονείς της, Ελένη και του Δημήτρης Κοτοπούλης, ήταν και οι δύο ηθοποιοί. Η Μαρίκα από μικρή ακολουθεί στις περιοδείες τον οικογενειακό θίασο ‘’ Πρόοδος’’ και εμφανίζεται στη σκηνή, βρέφος ακόμα, στο έργο “Ο αμαξάς των Άλπεων”.Το 1903 εγκαταλείπει τον οικογενειακό θίασο για να συμμετάσχει στο Βασιλικό Θέατρο. Ο πρώτος της ρόλος είναι ο Πουκ στο ‘’Όνειρο θερινής νυκτός’’. Ακολουθούν και άλλοι μεγάλοι ρόλοι, στην ‘’Ορέστεια’’, την ‘’Ιφιγένεια’’, τη ‘’Δωδέκατη νύχτα’’, κ.α.. Εκτός από το θέατρο, η Κοτοπούλη έπαιξε και στον κινηματογράφο, στην ελληνοτουρκική παραγωγή Κακός δρόμος (1933), βασισμένη σε μυθιστόρημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Πέθανε στις 3 (ή στις 11) Σεπτεμβρίου 1954.

Περισσότερα εδώ

O ελληνικής καταγωγής Ηλίας Καζαντζόγλου γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη στις 7 Οκτωβρίου του 1909. Σε μικρή ηλικία ταξίδεψε στις ΗΠΑ όπου σπούδασε στο Yale. Έκανε τα πρώτα του βήματα σαν ηθοποιός στο Group Theater και αργότερα έπαιξε πολλούς ρόλους στο Broadway και στο Hollywood. Το 1942 αρχίζει να σκηνοθετεί έργα των Thornton Wilder, Arthur Miller και Tennessee Williams για το θέατρο και το 1945 περνά στον κινηματογράφο. Το 1947 ιδρύει μαζί με τον Λη Στράνσμπεργκ τη δραματική Σχολή Actor’s Studio από όπου αποφοίτησαν μεγάλα ονόματα του κινηματογράφου όπως ο James Dean και ο Marlon Brando. Τιμήθηκε με δύο Oscar για τα έργα Συμφωνία Κυρίων (Gentleman’s Agreement 1948) και Το Λιμάνι της Αγωνίας, (On the Waterfront 1954) ενώ ήταν τρεις φορές υποψήφιος για τα έργα Λεωφορείο ο πόθος (Streetcar Νamed Desire 1951), Ανατολικά της Εδέμ (East of Eden 1955) και America America (1964). Το 1999 τιμήθηκε με ένα τρίτο για το σύνολο του έργου του. Άλλα έργα που σκηνοθέτησε είναι: Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν (A tree grows in Brooklyn 1945), Viva Zapata (1952), Ο συμβιβασμός (The Arrangement 1969), Οι επισκέπτες (The Visitors 1972), Ο τελευταίος μεγιστάνας (The Last Tycoon 1976) και πολλά άλλα. Πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 2003 στη Νέα Υόρκη.

Ελία Καζάν

Ο Αλέξης Μινωτάκης γεννήθηκε στα Χανιά στις 8 Αυγούστου 1900. Σε ηλικία 19 ετών η επιθυμία των γονιών του τον “διόρισε” υπάλληλο τραπέζης. Ο ίδιος από μικρό παιδί ήθελε να γίνει ποιητής και τελικά αφήνει την τράπεζα, αλλάζει το όνομά του και ακολουθεί τον Αιμίλιο Βεάκη σε μια περιοδεία στην Κρήτη παίζοντας στα είκοσί του χρόνια τον κορυφαίο στον Οιδίποδα Τύραννο. Η συνέχεια αλλάζει την εικόνα του ελληνικού θεάτρου. Στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη παίζει με το Μυράτ, το Ροντήρη και το Λογοθετίδη. Με την Κατίνα Παξινού στο θέατρο Βεάκη ενώ υπήρξε στέλεχος του εθνικού θεάτρου. Έχει παίξει Σοφοκλή, Αισχύλο, Αριστοφάνη, Ευριπίδη αλλά και  Σαίξπηρ και Λόρκα, Μπρεχτ, Ίψεν, Χέμινγουέι, Ο’Νιλ και Στάινμπεργκ, Ξενόπουλο, Μπόγρη και Τερεζάκη. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου 1990.

Περισσότερα για τον Αλέξη Μινωτή εδώ

Μόνο μία φορά υπήρξε ισοψηφία. Το 1969, το Οscar α’ γυναικείου ρόλου, μοιράστηκε ανάμεσα στην Κάθριν Χέμπορν για την ταινία «Το λιοντάρι τον χειμώνα» και την Μπάρμπαρα Στρέιζαντ για την ταινία «Αστείο κορίτσι».

Από το 1929 που ξεκίνησε ο θεσμός, οι νικητές της κατηγορίας δεύτερου ανδρικού ή γυναικείου ρόλου έπαιρναν μία εθιμοτυπική πλακέτα. Το 1943 το χρυσό αγαλματάκι με το όνομα Oscar δόθηκε για πρώτη φορά σε ηθοποιούς Β’ ρόλου.

Η 43χρονη τότε ηθοποιός Κατίνα Παξινού πήρε το βραβείο β’ γυναικείου ρόλου για την ταινία «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» παραλαμβάνοντας το πρώτο χρυσό αγαλματάκι που απονεμήθηκε ποτέ στην κατηγορία της.