Το πραγματικό του όνομα ήταν Τζόνι Αλεν Χέντριξ, γεννήθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1942 στο Σιάτλ από μητέρα Ινδιάνα και πατέρα αφροαμερικανό. Όταν ήταν τεσσάρων ετών ο πατέρας του άλλαξε το όνομά του σε Τζέιμς Μάρσαλ Χέντριξ και από τότε είναι γνωστός ως Τζίμι. Σε ηλικία ενέα ετών οι γονείς του χωρίζουν και ο μικρός Τζίμι ζει με τη γιαγιά. Στα δεκατέσσερα βρίσκει στα σκουπίδια την πρώτη του κιθάρα που είχε μόνο μία χορδή. Στα δεκαέξι του ο πατέρας του του αγοράζει μία ηλεκτρική και από τότε ο Τζίμι αρχίζει να ασχολείται με τη μουσική. Αν και αυτοδίδακτος ο Χέντριξ υπήρξε καινοτόμος στη μουσική του, ενώ μέχρι και σήμερα θεωρείται από πολλούς, ο πιο σπουδαίος κιθαρίστας στην ιστορία της ροκ μουσικής. Το 1966 δημιούργησε το συγκρότημα The Jimi Hendrix Experience (με τους Μιτς Μίτσελ και Νόελ Ρέντιγκ) όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία , το 1969 συνέχισε με το συγκρότημα Band of Gypsys. Πέθανε, μόλις στην ηλικία των 27 ετών, στις 18 Σεμπτεμβρίου του 1970.

Διάβασε κι άλλα για το μεγάλο μουσικό εδώ.

Ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Άιζεναχ, 21 Μαρτίου 1685 – Λειψία, 28 Ιουλίου 1750) ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας της περιόδου Μπαρόκ. Ήταν το έκτο και μικρότερο παιδί στην οικογένεια και ορφάνεψε το 1694 από μητέρα και το 1695 και από τον πατέρα. Μεγάλωσε έκτοτε με τον μεγαλύτερο αδελφό του, ο οποίος τον δίδαξε εκκλησιαστικό όργανο. Υπήρξε αναμφισβήτητα ο σπουδαιότερος συνθέτης αυτής της περιόδου καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους της ιστορίας της δυτικής μουσικής. Τα περισσότερα από 1000 έργα του που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας, ενσωματώνουν σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του στυλ Μπαρόκ, το οποίο και απογειώνουν στην μέγιστη τελειότητά του. Συνδύασε τους νόμους της πολυφωνίας του γενικού βάσιμου (basso continuo), της αντίστιξης και της αρμονίας. Στη μουσική του ενοποιούνται ο γοτθικός μυστικισμός και η ζωντάνια του μπαρόκ καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα από την οργανική μουσική ως την φωνητική μουσική.

Λίγα ακόμα για ψαγμένους.

Δεν αναφέρεται κυριολεκτικά σε συγκεκριμένο άγαλμα, αλλά μεταφορικά. Αγάλματα αποκαλούσαν τις εκδιδόμενες γυναίκες για δύο λόγους: είχαν (συνήθως) ωραία σώματα αλλά κυρίως επειδή στέκονταν ακίνητες, για αρκετή ώρα, περιμένοντας τον πελάτη να τις πλησιάσει. Γι’αυτό το λόγο το άγαλμα τον θυμήθηκε και τον πόνο του ν’ακούσει δεν αρνήθηκε.

Γ. Πουλόπουλος – Το άγαλμα

Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1678 στη Βενετία της Ιταλίας. Ο πατέρας του Τζιοβάνι Μπατίστα, κουρέας στο επάγγελμα αλλά και αξιόλογος βιολιστής, (μουσικός της ορχήστρας του Αγ. Μάρκου) τον μύησε στο βιολί. Ο Αντόνιο χειροτονήθηκε ιερέας το 1703 αλλά γρήγορα παράτησε την ιεροσύνη για να αφιερώσει τη ζωή του στη μουσική. Το 1725 παρουσιάζει το έργο «η δοκιμή της αρμονίας με τη νεωτερική σύνθεση», μια συλλογή από κοντσέρτα εκ των οποίων τα τέσσερα πρώτα έγιναν γνωστά ως «οι τέσσερις εποχές». Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1741 στη Βιέννη.

Μουσικός και συνθέτης ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1936 στα Ανώγια Ρεθύμνου. Σε ηλικία περίπου οκτώ ετών αρχίζει να παίζει λύρα. Σύντομα γίνεται γνωστός και αρχίζει να παίζει σε γάμους και πανηγύρια ενώ σε ηλικία δεκαεπτά χρονών κάνει την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο κέντρο Κάστρο, στο Ηράκλειο. Συνεργάστηκε με τον Ερρίκο Θαλασσινό και το Γιάννη Μαρκόπουλο. Το 1973 κάνει ένα πέρασμα από το θέατρο δίπλα στην Τζ. Καρέζη και στον Κ. Καζάκο στο έργο «το μεγάλο μας τσίρκο», μία παράσταση που άφησε εποχή. Έφυγε στις 8-2-1980 χτυπημένος από τον καρκίνο στην Αθήνα.

Μίνι βιογραφία και δισκογραφία του εδώ.